Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Γη & Ύδωρ: η περιβαλλοντική χρεοκοπία στην Ελλάδα των μνημονίων


ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013 | 20:00 στο FLORAL
ΓΗ & ΥΔΩΡ: Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Μια υποφωτισμένη πλευρά των ποικίλων επιπτώσεων των Μνημονίων που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ είναι η περιβαλλοντική καταστροφή που προκαλούν οι βάρβαρες πολιτικές του.  Σε μια χώρα με υποβαθμισμένη χωροταξική και περιβαλλοντική πολιτική, η επιβολή των μνημονιακών μέτρων έχει δραματικά αποτελέσματα.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ακούγαμε τις επικοινωνιακές ατάκες του Γιώργου Παπανδρέου περί πράσινης ανάπτυξης και Δανίας του Νότου, για να φτάσουμε σήμερα να υποθηκεύονται μέσω των ιδιωτικοποιήσεων φυσικοί πόροι όπως το νερό ή ο ορυκτός μας πλούτος,  να ξεπουλιέται με σκανδαλώδεις παραχωρήσεις γης όπως το δάσος στις Σκουριές της Χαλκιδικής που δόθηκε εν μία νυκτί στους χρυσοθήρες της Εldorado.

Παράλληλα η έννοια του δημόσιου ανοιχτού χώρου δέχεται μια πρωτοφανή επίθεση όπως φαίνεται μέσα από τις προθέσεις της πώλησης του παραλιακού μετώπου της Αθήνας. Όλα αυτά οδηγούν να στερηθούμε ένα βασικότατο ανθρώπινο δικαίωμα: την πρόσβαση σε ελεύθερο, ανοιχτό και καθαρό περιβάλλον. Την ίδια στιγμή, στο όνομα μιας κατάμαυρης ανάπτυξης και της δήθεν εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους ανοίγεται ένα λαμπρό πεδίο business αφού οι φυσικοί πόροι, ο ορυκτός πλούτος, η ίδια η γη πουλιούνται κάτω από την αξία τους, όσο όσο.  Έτσι που να φτάσουμε να πούμε «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και περιβαλλοντικά.
Μπορούμε να τους σταματήσουμε; Τι μας διδάσκουν εμπειρίες χωρών όπως η Βολιβία με τον πόλεμο του νερού; Τι αντιτάσσουμε στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας; Πώς μπορεί να συντονιστεί ένας αγώνας ενάντια στις επιδρομές που σχετίζονται με το περιβάλλον; Ποιος κερδίζει από την καταλήστευση των φυσικών μας πόρων; Αυξάνεται το δημόσιο χρέος εξαιτίας αυτής της επιδρομής;
Μιλούν:
Μάκης Ζέρβας (καθηγητής ΕΑΠ)
Ευγενία Ουζουνίδου (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ EKM)
Χρήστος Κορτζίδης (δήμαρχος Ελληνικού )
Σταύρος Ιατρού (πρώην Δήμαρχος Κερατέας)
Νίκος Πλεύρης (ειδικευόμενος γιατρός στο νοσοκομείο Πολυγύρου, Χαλκιδική)
Συντονισμός: Άρης Χατζηστεφάνου (δημοσιογράφος, περιοδικό UNFOLLOW)

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Στο δρόμο που χάραξε ο Ξυδέας



Μια παράπλευρη οδός στην περιοχή «Άρωμα» πλησίον της Σουβάλας, ό,τι έγραψε ή έλεγε σε περιστάσεις ο αιγινήτης ζωγράφος Τζέκος (Φραγκίσκος Κάππος), ό,τι έγραψαν και κι ακόμα λένε πολιτικοί κρατούμενοι από το κολαστήριο των Φυλακών της Αίγινας κι ό,τι ψιθυρίζουν ακόμα οι παλιοί του νησιού μας, μας θυμίζουν ότι από δω πέρασε κάποτε ο γιατρός Ξυδέας. Η ανυπόφορη μπόχα των 200 μέτρων της παραλίας της πόλης της Αίγινας που εμπεριέχει το Δημαρχείο, την ανεκδιήγητη συμφεροντολογία των τοπικών τσάμπα εντύπων και μπλογκς, την φεϊσμπουκίζουσα δεξιόστροφη μπουρδολογία, την καρκατσουλευμένη διάθεση αυτών που βλέπουν στη ζωή τους μόνο τα κότερα των πλουσίων και απολαμβάνουν τον εσπρέσο αλλάζοντας μαζί τα εσώρουχα και την απόψή τους για τα τοπικά ζητήματα, δεν μπορεί να ξέρει ούτε να αναφερθεί στο ήθος και στο ανάστημα ενός γιατρού. Τα αργυρά ευρωσφαίρια έχουν υψηλά ποσοστά πλέον στο αίμα τους για μπορούν να ξεχωρίσουν τον γιατρό από τους διπλωματούχους που έχουν το τεκμήριο της ιατρικής διάγνωσης, ακόμα κι αν πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Για αυτούς οι ασθενείς, είναι τα «σακιά» που φεύγουν για την Αθήνα συνοδευόμενα από τα ευρώ για το πλοίο ή το θαλάσσιο ταξί, για τον «καφέ» του γιατρού του δημόσιου νοσοκομείου, και την ευχή των συγγενών. Ευρώ που μπορούν να μείνουν στο νησί, όχι σε ένα πλαίσιο δωρεάν υγείας και παροχής αλλά στη βάση της απόλυτης εκμετάλλευσης της υποδομής και του προσωπικού, του «καταρρέοντος» Κέντρου Υγείας Αίγινας. Τα «σακιά» μπορούν κι εδώ να πεθάνουν. Αυτό λέει το «μεικτό» σύστημα που προτείνουν χρήσιμοι ηλίθιοι, μνημονιακοί και συμφεροντολόγοι κολαούζοι της τοπικής μας αγοράς.
Τα 200 μέτρα της παραλίας είναι ένα αδιάσπαστο μπλοκ, και το αριστερίζων φουαγιέ των προβληματισμένων, στα κολλητά καφενεία της παραλίας, μοιάζει να είναι εκείνο που τα κάνει όλα ανεκτά. Πέρα από αυτά τα σύνορα στα οποία ακόμα και η τελευταία σταγόνα ιδρώτα του σερβιτόρου και του καραγωγέα, μετριέται με υποδιαιρέσεις του ευρώ, η Αίγινα της Σιωπής δέχεται πάντοτε ως δώρο αυτό που έχει μάθει να της το παρέχουν. Διότι κανείς και ποτέ δεν διεκδίκησε γιατρό αγωνιστή, γιατρό πονετικό, γιατρό που να τρέχει με το γάιδαρο στο τελευταίο χωριό, γιατρό που να νοιάζεται, γιατρό που να φοράει παντόφλες στον άνθρωπο με τα λασπωμένα παπούτσια (αν είχε να φορέσει) όταν έμπαινε στο κατώφλι του σπιτιού του. Όμως αυτόν είχε, τον Ξυδέα του. Το γιατρό του. Κι αυτό ήταν δώρο. Για αυτό και δεν θα διεκδικήσει, καθώς φαίνεται, επαγγελματίες οδηγούς-τραυματιοφορείς, πλήρη επάνδρωση σε ιατρικό και βοηθητικό προσωπικό, ελικοδρόμιο για το Κέντρο Υγείας, δωρεάν διακομιδή στα νοσοκομεία, τοπική χερσαία συγκοινωνία για να μην πληρώνει ταξί ή να έρχεται με τα πόδια στην Αίγινα απ’ το χωριό και κυρίως, δεν θα διεκδικήσει, Δωρεάν και Δημόσια παροχή Υγείας και Περίθαλψης.
Αν σήμερα μπορούν να διακανονίζουν ζητήματα υγείας στο νησί διάφορα τίποτα με τις αναμασημένες δεξιές αναλύσεις τους για το «καταρρέον» δημόσιο πασπαλίζοντάς τες με μπόλικη γαρνιτούρα ρεαλισμού παριστάνοντας τα τοπικά μεγέθη, είναι διότι έχουν απέναντί τους την Αίγινα της Σιωπής, την Αίγινα των Αποκλεισμένων. Για αυτό επιπλέουν ως φελλοί στον Αργοσαρωνικό, στο πέλαγος της Σιωπής και στα «νησιά της Αθήνας». Για αυτό δεν μιλά κανείς τους για τον Ξυδέα. 

ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΧΙ !



Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα που θέλει να αυτοαποκαλείται κοιτίδα της δημοκρατίας και του πολιτισμού, 200.000 παιδιά  μένουν ξεκρέμαστα χωρίς χαρτιά, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ελπίδα.
Είναι τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν ή ήρθαν σε μικρή ηλικία στη χώρα μας. Τα παιδιά που πολλές φορές αποκαλούμε 2η γενιά μεταναστών, αλλά στην πραγματικότητα η μόνη πατρίδα που έχουν γνωρίσει είναι η Ελλάδα.. Που πολλά από αυτά δεν είναι πια παιδιά. Είναι εργαζόμενοι ή άνεργοι, κάποια από αυτά έγιναν πιο γνωστά μέσα από τη δουλειά τους σαν μουσικοί ή ηθοποιοί, αλλά ακόμα εξακολουθούν να ζουν με την αγωνία του αύριο
Και ενώ αυτά θεωρούν την Ελλάδα πατρίδα τους το ελληνικό κράτος φροντίζει να τους δείξει ότι ο Ξένιος Δίας δεν ζει πια εδώ.
Η κυβέρνηση, που ολοένα και περισσότερο υιοθετεί την ατζέντα της άκρας Δεξιάς, αποφάσισε εν μια νυκτί να παγώσει τον νόμο 3838/2010 που ψηφίστηκε επί υπουργίας Ραγκούση. Ο νόμος εκείνος για πρώτη φορά ασχολιόταν με τα ζητήματα που αφορούν τα παιδιά των μεταναστών κάνοντας κάποια δειλά βήματα όσον αφορά την παραχώρηση ιθαγένειας. Ρύθμιζε επίσης τις διαδικασίες πολιτογράφησης ενώ έδινε υπό προϋποθέσεις το δικαίωμα της ψήφου στις δημοτικές εκλογές.
Βήματα που σε άλλες χώρες της ΕΕ είχαν γίνει πολύ νωρίτερα και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.

Η νόμιμη παραμονή και των 2 γονιών για μια πενταετία, η εξαετής φοίτηση σε ελληνικό σχολείο και τα τεστ γνώσεων ελληνικής ιστορίας ήταν οι βασικές προϋποθέσεις για την παραχώρηση ιθαγένειας.
Το αποτέλεσμα εκείνου του νόμου ήταν ότι από τα 200.000 παιδιά μόλις 6.072 κατάφεραν μέχρι σήμερα να πάρουν την ιθαγένεια. Ο νόμος Ραγκούση δηλαδή «πέτυχε» να πάρει την ιθαγένεια μόλις το 3% των παιδιών των μεταναστών.

Τώρα η κυβέρνηση θέλει να μειώσει ή και να εξαφανίσει ακόμα και αυτό το αστείο ποσοστό που θέτει την Ελλάδα με διαφορά στην τελευταία θέση της ΕΕ.

Αξιοποιώντας την πρόσφατη απαράδεκτη απόφαση 460/2013 της πλειοψηφίας δικαστών  ΣτΕ – καθώς υπήρξε και μειοψηφία 13 δικαστών – που έκρινε αντισυνταγματικά μια σειρά άρθρων του νόμου Ραγκούση, «διαρρέεται» ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει νέο νόμο για στην ουσία θα αφήνει ξεκρέμαστα τα παιδιά των μεταναστών.

Η ιθαγένεια μέσα από ένα κυκεώνα προϋποθέσεων και γραφειοκρατικών διαδικασιών θα είναι όνειρο απατηλό για όσους θα την ζητήσουν. Εξετάζεται ακόμα και το ενδεχόμενο της αναδρομικής ακύρωσης και όσων παιδιών κατάφεραν να την πάρουν με το νόμο Ραγκούση! Διάφορα φασιστοειδή φτάνουν να ζητούν και την επανάληψη των δημοτικών εκλογών του 2010 λόγω της συμμετοχής σε αυτές μεταναστών!

Όχι τυχαία οι μόνοι που πανηγυρίζουν για αυτή την απόφαση είναι οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Αυτοί που ψάχνουν σε νηπιαγωγεία και νοσοκομεία αλλοδαπούς για να τους διώξουν!
Άλλωστε ο δικηγόρος Ιωάννης Ανδριόπουλος που έκανε την προσφυγή ενάντια στο νόμο Ραγκούση το μοναδικό πολιτικό κόμμα που διαφημίζει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook είναι η Χρυσή Αυγή.

Το βασικό επιχείρημα κυβέρνησης και δικαστών είναι να μην είναι η Ελλάδα ελκυστική για τους μετανάστες. Η αλήθεια είναι ότι ούτως ή  άλλως έχει πάψει να είναι ελκυστική λόγω της βαθιάς οικονομικής κρίσης. Μια άλλη αλήθεια είναι ότι ένα ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό Ελλήνων –ιδιαίτερα νέων – ετοιμάζεται ή έχει ήδη μεταναστεύσει σε άλλες χώρες αναζητώντας αυτό που η χώρα του στερεί επί 2 δεκαετίες από άλλους: την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.
Οι οργανώσεις που υπογράφουμε αυτό το κείμενο αγωνιζόμαστε για τον κοινό αγώνα ελλήνων και μεταναστών για μια καλύτερη ζωή χωρίς φτώχεια, εγκληματικότητα, ανεργία και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Καλούμε την κυβέρνηση να επαναφέρει σε ισχύ τον νόμο Ραγκούση με την ελάχιστη δυνατή τροποποίηση που απαιτείται για να γίνει συμβατός με την απόφαση του ΣτΕ, ως ένα στοιχειώδες βήμα ειδικά για όσους έχουν ήδη καταθέσει αιτήσεις ιθαγένειας.

Διεκδικούμε έναν νόμο που θα βελτιώνει τον νόμο Ραγκούση όσον αφορά την ιθαγένεια, την πολιτογράφηση και την συμμετοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Άνθρωποι που ζούνε για χρόνια στην χώρα μας, κάνουν οικογένειες, δουλεύουνε, πληρώνουν ένσημα και φόρους, είναι φίλοι μας και γείτονές μας έχουν κάθε δικαίωμα να γίνουν ορατοί.
Δικαιώματα στα παιδιά των μεταναστών σημαίνει δικαιώματα για όλα τα παιδιά. Που σήμερα λιποθυμάνε από την πείνα στα σχολεία ή αναγκάζονται να  εγκαταλείψουν το σχολείο της «υποχρεωτικής 9ετούς φοίτησης» που επικαλούνται υποκριτικά και οι δικαστές του ΣτΕ στην απόφασή τους.
Ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών σημαίνει πραγματική δημοκρατία για όλη την ελληνική κοινωνία.

Τη πρωτοβουλία μας μέχρι τώρα στηρίζουν οι:
Ανοιχτή Πόλη, Αsante, Action Congo Hellas, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων, Ένωση Αιγυπτιακών Εργαζόμενων στην Ελλάδα (EI Rapta), Ένωση Αφρικανών Γυναικών Ελλάδος, Κασάπι Ελλάς -Ένωση Φιλιππινέζων Εργαζόμενων, Κοινότητα Αφγανών Μεταναστών και Προσφύγων Ελλάδας, Επιτροπή Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ, Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό, Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Νεολαία Συνασπισμού, Σύλλογος Ενωμένων Αφγανών Ελλάδος, Σύλλογος Ελεύθερων Σύρων , YRE-Antinazi Zone.

Κίνδυνος περιβαλλοντικής καταστροφής



Σήμερα, 26/02/2013, ξεκίνησε προγραμματισμένη στρατιωτική άσκηση στη ΒΔ Χίο, η οποία απειλεί για άλλη μια φορά με εκτεταμένη περιβαλλοντική καταστροφή και γενική υποβάθμιση την πρόσφατα κατεστραμμένη χερσαία περιοχή του νησιού και τα ήδη επιβαρυμένα αλιευτικά πεδία της περιοχής.
Έπειτα από την καταστροφή των δασών και του χερσαίου φυσικού πλούτου της Χίου που προκλήθηκε από τις εκτεταμένες πυρκαγιές του προηγούμενου καλοκαιριού, νέα περιβαλλοντική καταστροφή αναμένεται να πλήξει τη Χίο. Η προγραμματισθείσα στρατιωτική άσκηση από χερσαίες μονάδες του στρατού στη βορειοδυτική πλευρά της Χίου κατά τις 26, 27, 28 Φεβρουαρίου με πραγματικά πυρά, η οποία προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί στο θαλάσσιο χώρο και χερσαίες περιοχές της ΒΔ Χίου, εκτιμάται σε συνολική έκταση που ξεπερνά τα 190 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Ο διευθυντής του Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, «ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ», κος Θοδωρής Τσιμπίδης επισημαίνει ότι «η προγραμματισμένη άσκηση προσβάλει κάθε έννοια περιβαλλοντικής διαχείρισης και αντιβαίνει στη σχετική διαταγή διαρκούς ισχύος του Υπουργείου Άμυνας, που εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2005, σύμφωνα με την οποία οι διεξαγόμενες ασκήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να σχεδιάζονται στη βάση λεπτομερών στοιχείων και συνεργασίας με τους αρμόδιους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και με τους αρμόδιους περιβαλλοντικούς φορείς».
Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, «ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ», υπογραμμίζει ότι η στρατιωτική άσκηση όπως σχεδιάζεται να γίνει σε μη χαρακτηρισμένο πεδίο βολής (χωρίς τις προβλεπόμενες προδιαγραφές και σχετικές άδειες) και αποκλειστικά στο θαλάσσιο χώρο αντίκειται στην ελληνική, την ευρωπαϊκή νομοθεσία και τις διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες δεσμεύεται η Ελλάδα για την προστασία των θαλάσσιων ειδών και οικοτόπων. Επίσης, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με κάθε έννοια προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της βιοποικιλότητας, των παραγωγικών οικοσυστημάτων της παράκτιας ζώνης, της δημόσιας υγείας, καθώς και της διασφάλισης της βιωσιμότητας της αλιείας.
Η χρήση βαρέων όπλων και οι βολές από ξηρά προς την παράκτια ζώνη με τη χρήση πραγματικών πυρών σε ευαίσθητα οικοσυστήματα προκαλούν ανυπολόγιστες συνέπειες στο θαλάσσιο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Ο διασκορπισμός τοξικών ουσιών και βαρέων μέταλλων, που εμπεριέχονται ακόμα και στα συμβατικά πυρομαχικά, βιοσυσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα και επιβαρύνουν έμμεσα την υγεία των κατοίκων της περιοχής, αλλά και των θαλάσσιων οργανισμών.
Πέραν τούτου, απειλείται με καταστροφή το παραγωγικότερο αλιευτικό πεδίο της Χίου, το οποίο αποτελεί και σημαντική πηγή για την τοπική οικονομία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο προηγούμενο αντίστοιχο πεδίο βολής που χρησιμοποιείτο επί χρόνια στο νότιο τμήμα της Χίου, παρατηρείται έως σήμερα ολική καταστροφή της θαλάσσιας ζωής και εξαφάνιση των ιχθυαποθεμάτων. Κι όλα αυτά, σε μία περίοδο όπου καταγράφεται κατακόρυφη μείωση και υποβάθμιση των ιχθυαποθεμάτων στο Αιγαίο και διευρύνεται η απόγνωση των επαγγελματιών του αλιευτικού κλάδου.
Ο κύριος Τσιμπίδης αναφέρει ότι «Χαρακτηριστικό δείγμα της σοβαρότητας με την οποία διοργανώνονται αυτές οι ασκήσεις βολής είναι, η οδηγία που αναγράφεται στη σχετική ανακοίνωση προς τους αλιείς και κατοίκους της περιοχής, ότι σε περίπτωση που βρουν κάποιο βλήμα που δεν έχει εκραγεί, να μην τα πλησιάσουν και να ειδοποιήσουν το στρατό!»
Η αδράνεια που επιδεικνύει επί χρόνια το ΥΠΕΘΑ στο θέμα της χωροθέτησης και δημιουργίας σύγχρονου πεδίου βολής, το οποίο θα τηρεί όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας, τους περιβαλλοντικούς όρους και θα συμβάλει ταυτόχρονα στην εκπαίδευση και το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συνεπάγεται την απειλή της δημόσιας υγείας και να δικαιολογεί την ολική καταστροφή σπάνιων οικοσυστημάτων, με τη δήθεν επίκληση λόγων εθνικής ασφάλειας.
Θοδωρής Τσιμπίδης,
Διευθυντής Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ»

Νέος φόρος για τα σκουπίδια από το 2014



ΤΩΡΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΑΠΟ ΕΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
ΛΥΣΗ ΠΑΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ : ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΒΙΟΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΑΙ Η ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
Νέος φόρος για τα σκουπίδια από το 2014
 Νέο ειδικό τέλος ταφής για τα μη επεξεργασμένα απόβλητα που οδηγούνται σε χώρους υγειονομικής ταφής πρόκειται να ισχύσει από τις αρχές του 2014, αυξάνοντας κατά πολύ το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων που καλούνται να καταβάλλουν οι δήμοι και, κατ΄ επέκταση, οι δημότες τους μέσα από τα δημοτικά τέλη.
Σύμφωνα με την πρόεδρο του Δ.Σ. του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) Κ. Λαζαρίδου, από το 2014 το τέλος θα προστίθεται στο ποσό που καταβάλλεται ήδη σε κάθε περιοχή για τη λειτουργία των ΧΥΤΑ, και θα είναι 35 ευρώ τον τόνο. Θα αυξάνεται μάλιστα κατά 5 ευρώ κάθε χρόνο μέχρι να φτάσει τα 60 ευρώ τον τόνο.
Αυτό σημαίνει ότι για τη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, που "πληρώνει" σήμερα 22 ευρώ για κάθε τόνο σκουπιδιών που καταλήγει στον ΧΥΤΑ, το ποσό αυτό θα φτάσει τα 57 ευρώ για το 2014, τα 62 ευρώ για το 2015 κ.ο.κ. Αντίστοιχα για την Αθήνα, που "πληρώνει" σήμερα 45 ευρώ για κάθε τόνο, το ποσό θα φτάσει τα 80 ευρώ για το 2014, τα 85 για το 2015 κ.ο.κ.
Η κ. Λαζαρίδου, μιλώντας σε ημερίδα της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας για την ανακύκλωση συσκευασιών, σχολίασε ότι τα ποσά που θα εισπράττονται από το παραπάνω τέλος θα καταλήγουν στο "πράσινο ταμείο" για περιβαλλοντικά έργα.
Ευρωπαϊκό λάθος χαρακτήρισε το ειδικό τέλος ταφής ο ομότιμος καθηγητής περιβαλλοντικής μηχανικής Θ. Λέκκας, ο οποίος, κατά την ομιλία του στην ημερίδα, επισήμανε ότι η ανακύκλωση μπορεί να ενθαρρυνθεί με διάφορους τρόπους, εκτίμησε ότι δεν θα πρέπει οι πολίτες να τιμωρούνται για τα απορρίμματα που καταλήγουν στους ΧΥΤΑ ενώ σχολίασε και ότι τα χρήματα που θα συγκεντρώνονται είναι αμφίβολο ποιον σκοπό θα εξυπηρετούν.
Στο ίδιο πνεύμα, και ο αντιδήμαρχος Θέρμης, Σωκράτης Φάμελλος, υπογράμμισε την ανάγκη τα ποσά που θα προκύψουν από το ειδικό τέλος ταφής να καταλήγουν στους ΟΤΑ και όχι στο "πράσινο ταμείο" καθώς, όπως είπε, "τέτοια κονδύλια ήδη χρησιμοποιούνται για να καλύψουν "τρύπες" και άλλου είδους ελλείμματα".
Σε ό,τι αφορά την ανακύκλωση, η κ. Λαζαρίδου επισήμανε ότι ο σχετικός στόχος προβλέπει την ανάκτηση του 60% του συνόλου των αποβλήτων στην Ελλάδα και την ανακύκλωση απορριμμάτων σε ποσοστό από 55 έως 80%. Από την πλευρά του ο κ. Λέκκας ανέφερε ότι από τους μπλε κάδους συλλέγεται το 60% των υλικών συσκευασίας που διακινούνται με τα αντίστοιχα προϊόντα στην Ελλάδα ενώ το υπόλοιπο ποσοστό (40%) καταλήγει στους κάδους των απορριμμάτων. Προκειμένου δε να αυξηθεί το ποσοστό συλλογής υλικών συσκευασίας πρότεινε να δημιουργηθεί ένα διαφορετικό σύστημα κέντρων διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών, β' τύπου, όπως το χαρακτήρισε, ώστε να συγκεντρώνονται περισσότερες συσκευασίες από τα σκουπίδια, αφού πρώτα απομακρύνονται από αυτά, τα οργανικά απόβλητα.
Σχετικά με τα αποτελέσματα της διαδικασίας ανακύκλωσης, ο Ι. Ραζής από την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης γνωστοποίησε ότι το 2012 ανακυκλώθηκαν 240.000 τόνοι υλικών, ενώ η Εταιρεία μέχρι στιγμής καλύπτει το 82% του ελληνικού πληθυσμού και 240 από τους 325 ΟΤΑ της χώρας, με 28 Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών. Ωστόσο, λόγω κρίσης, τα έσοδα της εταιρείας μειώθηκαν κατά 34% από το 2008 μέχρι το 2012 καθώς μειώθηκε η κατανάλωση ενώ αυξήθηκαν και τα περιστατικά κλοπών ανακυκλώσιμων υλικών από τους μπλε κάδους. Ειδικά για την Κεντρική Μακεδονία, σημείωσε ότι η ανάκτηση υλικών βρίσκεται σε μεγαλύτερα ποσοστά από το σύνολο της χώρας, ενώ το υπόλειμμα που καταλήγει στους ΧΥΤΑ είναι μικρότερο από ό,τι σε άλλες περιοχές.