Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Με αφορμή τη Πρωτομαγιά και τους νεκρούς-ές εργάτες-τριες στο Μπαγκλαντές

 
Bild Στα ερείπια του κτιρίου που κατέρρευσε την περασμένη Τετάρτη στα περίχωρα της Ντάκα, βρήκαν το θάνατο τουλάχιστον 381 εργαζόμενοι. Άλλοι 279 ήταν βαριά τραυματισμένοι και 1.041 ελαφρά από τους 3.500 περίπου που βρίσκονταν στο 8όροφο κτίριο, το οποίο είχε παρουσιάσει ρήγματα από την προηγούμενη μέρα, αλλά συνέχιζαν να λειτουργούν σε αυτό 5 κλωστοϋφαντουργεία. Έπρεπε να παράγουν και να προμηθεύσουν με ρούχα φθηνά αλυσίδες μόδας στον «αναπτυγμένο κόσμο»-μεταξύ αυτών και τη γνωστή ιρλανδέζικη αλυσίδα «φτηνής μόδας» Primark

Μπορεί να είναι η χειρότερη τραγωδία στην βιομηχανική ιστορία του Μπανγκλαντές, όμως η ιστορία αρχίζει από παλιά. Από τότε που άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση...

Περισσότερα

Εξουσία και Αριστερά, του Περικλή Κοροβέση

Υπάρχει μια καραμέλα που δεν λιώνει ποτέ. Αυτή είναι ο σοσιαλισμός με ελευθερία και δημοκρατία. Για όποιον γνωρίζει στοιχειωδώς τα ελληνικά, καταλαβαίνει ένα πράγμα: Ο σοσιαλισμός δεν έχει ούτε ελευθερία ούτε δημοκρατία. Αρα είναι ένα ανελεύθερο καθεστώς, που θα παραμείνει στον πυρήνα του τέτοιο και θα τον πασπαλίσουμε με τα προσθετικά «ελευθερία» και «δημοκρατία» για να φαίνεται πιο νόστιμο. Στο βάθος αυτό λέγεται κυβερνητική εξουσία ή πιο απλά, εξουσία. Δηλαδή ένα κόμμα της Αριστεράς μάς προτείνει να το κάνουμε κυβέρνηση για να μας εξουσιάσει καλύτερα από τα άλλα κόμματα της Δεξιάς (τα κεντρώα κόμματα έχουν εξαφανιστεί μαζί με τη μεσαία τάξη)....
Περισσότερα

Πήγαινε! Μη βρεις πάλι δικαιολογία, γιατί τα ψέματα τελείωσαν!

Image
Στα διόδια της Λεπτοκαρυάς δεν πήγες. Είπες, πως δεν περνούσε από εκεί ο δρόμος σου και δεν σε αφορούσε.
Ούτε στο Αιγίνιο πήγες. Είπες, ήταν μακριά.
Σήμερα, θα είναι στον πεζόδρομο και σε καλούν να τους υποστηρίξεις, να τους δώσεις λίγο θάρρος.
Πήγαινε! Μη βρεις πάλι δικαιολογία, γιατί τα ψέματα τελείωσαν!
Σήμερα, Τρίτη 30 Απριλίου 2013, από τις 19:00 – 23:00 θα είμαστε στον Πεζόδρομο της Κατερίνης, στο ύψος της οδού Κύπρου και σε συνεργασία με την Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας, θα ενημερώσουμε με έντυπα, προβολές και συζήτηση τους πολίτες.
Θα καλέσουμε το λαό της Πιερίας σε συμμετοχή στην καθημερινή παρουσία στα Διόδια και στις κινητοποιήσεις και θα διατυπώσουμε ξανά την σταθερή μας θέση:  Ο αγώνας εντείνεται και συνεχίζεται μέχρι την κατάργηση των Διοδίων Αιγινίου.  Η Πιερία θα νικήσει και τα σχέδια αποκλεισμού της δεν θα περάσουν
Επιτροπή Αγώνα του Δήμου Πύδνας – Κολινδρού
Πολίτες για την κατάργηση Διοδίων Αιγινίου
--
Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας (ΕΟΔνΠ)
Φλέμινγκ 19, Κατερίνη 601 00
Τηλ. 23510 31906 / Φαξ 23510 34 174
info@otoposmou.gr - www.otoposmou.gr

Καλοκαιρινές συναντήσεις στη Βολισσό.



Περίοδος 1η: Καλοκαίρι 2013
Συναντήσεις με γενικό τίτλο: Άλλο είναι η ζωή κι άλλο αυτό που ζούμε
1η μέρα Παρασκευή 23 Αυγούστου: Άφιξη στο λιμάνι της Χίου και μετάβαση με λεωφορείο του υπεραστικού ΚΤΕΛ στην Βολισσό. Γνωριμία μεταξύ μας αλλά και με τη γη και τη θάλασσα της περιοχής.
Απόγευμα: Συζήτηση επί του θέματος: Το σύστημα είμαστε εμείς. Η αστικοποίηση του πλανήτη ως παράγοντας που συμβάλει στην υποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος από το χρηματιστηριακό. Η καπιταλιστική κρίση και ο όρος “ανάπτυξη” ως συνέπειες της υπερ-αστικοποίησης του πληθυσμού της γης.
2η μέρα Σάββατο 24 Αυγούστου: Πρωί : Βόλτα στον Ροδώνα και βασικά μαθήματα αυτάρκειας και φυσικής καλλιέργειας, Ανωτάτη Σχολή Μπαξεβανικής.
Απόγευμα: Συζήτηση επί του θέματος: Σπόροι, νερό, οξυγόνο, ενέργεια, οι πρώτες ύλες της Ζωής μας σε χέρια ανήθικων και κερδοσκοπικών πολυεθνικών. Εκποίηση φυσικών πόρων και Κινήματα Πολιτών. Γνωριμία και συνεργασία μεταξύ των ανά την Ελλάδα Κινημάτων Αλληλεγγύης και Αντίστασης. Εναλλακτικοί τρόποι διαβίωσης (Οικοκοινότητες).
3η μέρα Κυριακή 25 Αυγούστου: Ελεύθερη για εκδρομή, μπάνιο, εργασίες στον μπαξέ κλπ.
Βράδυ:  ”Ολονυχτία” Λογοτεχνικών Αναγνώσεων με θέμα τον Άνθρωπο και τη  φύση. Θα διαβάσει ο καθένας ένα απόσπασμα από βιβλίο της επιλογής του, το οποίο θα φέρει μαζί του.
4η μέρα Δευτέρα 26 Αυγούστου: Πρωί: Συμπεράσματα, αποφάσεις, λήξη εργασιών. Αναχώρηση όσων επιθυμούν το απόγευμα με το υπεραστικό ΚΤΕΛ για την πόλη της Χίου και το λιμάνι.
Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν, παρακαλώ να το δηλώσουν με μέηλ στο akridaki@gmail.com μέχρι τέλος Μαϊου.
Η διαμονή θα γίνει, για όσους το επιθυμούν και διαθέτουν σκηνές σε ελεύθερη κατασκήνωση στην παραλία Μανάγρου – Μαγεμένων (ή στο προσκοπικό κατασκηνωτικό κέντρο Μανάγρου, αν μας το επιτρέψει η διοίκησή του). Οι υπόλοιποι μπορούν να μείνουν κατά ομάδες των τριών ή τεσσάρων σε διαθέσιμα ή ενοικιαζόμενα σπιτάκια εντός του χωριού, δωρεάν όπου είναι εφικτό ή, σε άλλη περίπτωση, με συμβολικό αντίτιμο. Θα προσπαθήσουμε όλοι να συνεισφέρουν ένα μικρό ποσό για να καλυφθούν τα έξοδα διαμονής όλων. Όσοι το επιθυμούν βεβαίως μπορούν να ανεξαρτητοποιηθούν και να κλείσουν δωμάτιο μόνοι τους.
‘Ολες οι δραστηριότητες του 5νθημέρου προσφέρονται δωρεάν.
Ευπρόσδεκτες οι προτάσεις σας.
Βασική επιδίωξη είναι και η συμμετοχή αντιπροσώπων από όλα τα Κινήματα Πολιτών που έχουν δημιουργηθεί στην ελληνική επικράτεια και αγωνίζονται ενάντια στην εκποίηση των φυσικών πόρων της χώρας, στον ρατσισμό και την εξαθλίωση, ώστε να υπάρξει γνωριμία και συντονισμός δράσεων από τον Σεπτέμβριο. Επίσης η συμμετοχή ανθρώπων από Οικοκοινότητες και η ανταλλαγή εμπειριών.
Παρακαλώ να διαδώσετε την παρούσα πρόσκληση και να δηλώσετε την επιθυμία σας για συμμετοχή (και το αν διαθέτετε σκηνή) αυστηρά μέχρι το τέλος Μαϊου,  έτσι ώστε να είναι εφικτός ο προγραμματισμός όσον αφορά στην διαμονή όλων.
Γιάννης Μακριδάκης

Θεσσαλονίκη: Δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ



Κατά της ιδιωτικοποίησης της Εταιρείας Ύδρευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) και υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος με το οποίο θα κληθούν οι κάτοικοι της πόλης να απαντήσουν αν συμφωνούν ή όχι με την ιδιωτικοποίηση, τάχθηκε ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Θεσσαλονίκης. Τη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε κινητοποίηση έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΕΥΑΘ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Εταιρείας.

Το κάλεσμα για την κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε από το συντονιστικό πολιτών και φορέων «SOSτε το νερό». Η συγκέντρωση διοργανώθηκε με αφορμή τη λήξη της πρώτης φάσης που είχε δώσει το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), για την εκδήλωση μη δεσμευτικού ενδιαφέροντος για το 51% της ΕΥΑΘ, από επενδυτές. 
Τελικά  ενδιαφέρον για την εξαγορά της ΕΥΑΘ εκδήλωσαν τρία επενδυτικά σχήματα και μια Κίνηση που τάσσεται κατά της ιδιωτικοποίησής της. Πρόκειται για τη γαλλική Suez Environment, τη ΓΕΚ, τον Ιβάν Σαββίδη και την "Κίνηση 136", η οποία εναντιώνεται στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και αντιπροτείνει την κοινωνική διαχείρισή της, μέσω συνεταιρισμών σε επιπεδο γειτονιάς….
Περισσότερα

Το Νερό Είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα

water human rightGR
Καλησπέρα σας, ονομάζομαι Αρχοντόπουλος Γιώργος και εργάζομαι στην ΕΥΑΘ (ύδρευση αποχέτευση Θεσσαλονίκης). Είμαι και συνδικαλιστής. Τι να κάνω; Κάποιοι πρέπει να τρέξουμε. Πάντως, στις εκλογές κατεβαίνουμε χωρίς παρατάξεις (πλην του ΠΑΜΕ), ανεξάρτητα με το τι ψηφίζει ο καθένας, σε κοινό ψηφοδέλτιο, τώρα απολογούμαι που συνδικαλίζομαι, είδες που μας κατάντησαν παλιοί συνδικαλιστές και ΜΜΕ; Το Σωματείο μας έχει ξεκινήσει από το 2008 ένα αγώνα κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού της πόλης μας.
Αν δε γνωρίζετε εμάς (το blog μας εδώ), σίγουρα έχετε δει την φωτογραφία του Γ. Παπανδρέου με το μπλουζάκι «ΕΥΑΘ, Δεν Πωλείται», δικό μας το μπλουζάκι, δικιά μας και η φωτογραφία.
Στις 28 Μάρτη, καλέσαμε ανοιχτή λαϊκή συνέλευση στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης (γέμισε, πάνω από 300 άτομα) από όπου και προέκυψε το Συντονιστικό Πολιτών και Φορέων SOSτε το ΝΕΡΟ.
Επειδή πολλοί είμαστε μέσα σε αυτό και μερικοί έχουν διαφορετική άποψη για το τι πρέπει να γίνει (κοινωνική διαχείριση, δημοτικοποίηση, κρατικό, κ.α) θέσαμε ως όρο ότι στόχος είναι πρώτα να το σώσουμε από τους βαρόνους του νερού και μετά αποφασίζουμε τι θα γίνει.
Ο διαγωνισμός από το ΤΑΙΠΕΔ έχει ήδη ξεκινήσει, Μεγάλη Δευτέρα κλείνει η πρώτη φάση, και υπολογίζουν, μέχρι Οκτώβρη, να έχει ξεπουληθεί.
Θέλουμε βοήθεια!
Αυτή την στιγμή ενημερώνουμε συμπολίτες μας, ζητάμε την διενέργεια Δημοψηφίσματος (όπως σε Ιταλία, Γερμανία, Βιέννη) απο τους Δήμους.
Ο αγώνας είναι δύσκολος, συνέταιρος της SUEZ είναι -ποιος άλλος;- ο Άκτωρας.
Η ΕΥΑΘ είναι κερδοφόρος, καθαρά 18 εκατομμύρια, 35 εκατομμύρια αποθεματικό, και την πουλάνε γύρω στα 100!
Της χρωστάνε περίπου 55, άρα, όπως καταλαβαίνετε, σε μια χρονιά τα βγάλανε τα λεφτά τους.
Φαντάζομαι, ως ευαισθητοποιημένος, γνωρίζετε αρκετά για την ιδιωτικοποίηση του νερού. Μας έκανε θέμα και ο Εξάντας (Αυγερόπουλος) θα παίξει γύρω στον Ιούνη.
Αυτά!
Σας ευχαριστούμε!

Το συντονιστικό Πολιτών και Φορέων SOSτε το ΝΕΡΟ, σας καλεί στα κεντρικά γραφεία της ΕΥΑΘ στο σιντριβάνι, στις 12:00 το μεσημέρι της Δευτέρας 29 Απρίλη.

Την Μ.Δευτέρα λοιπόν, ημέρα που κλείνει η πρώτη φάση του διαγωνισμού πώλησης του νερού της Θεσσαλονίκης σε ιδιώτες, θα πραγματοποιηθούν δρώμενα με βασικό θέμα την μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Θα υπάρχουν καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, ομάδες παιδιών που θα ζωγραφίσουν για το νερό, ενημέρωση των συμπολιτών μας για τις συνέπειες τις ιδιωτικοποίησης.
Ενώ σε όλη της Ευρώπη οι εταιρείες ύδρευσης επιστρέφουν στο Δημόσιο, το ΤΑΙΠΕΔ συνεχίζει κανονικά τον διαγωνισμό πώλησης της ύδρευσης της Θεσσαλονίκης σα να μην γνωρίζει ότι το μοντέλο έχει αποτύχει εντελώς! Καλούμαστε λοιπόν εμείς να τους σταματήσουμε.
ΟΛΟΙ μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε.
ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.
ΟΧΙ στη δημιουργία ιδιωτικού μονοπωλίου ύδρευσης.
Το ΝΕΡΟ είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό, δεν πωλείται! 

Η ποικιλομορφία των σπόρων σε κίνδυνο

  Ενάντια στη νομοθεσία της ΕΕ που ευνοεί τη βιομηχανία σπόρων:
Αυτή την στιγμή στις Βρυξέλλες ετοιμάζεται μια νέα Ευρωπαϊκή νομοθεσία για τους σπόρους . Αν η σχετική πρόταση της Γενικής Διεύθυνσης Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών (DG SANCO) εφαρμοστεί, παλιές και σπάνιες ποικιλίες φρούτων, λαχανικών και δημητριακών κινδυνεύουν ακόμη και να εξαφανιστούν από την αγορά. Αυτή η ποικιλομορφία των αγροτικών ποικιλιών, αλλά ποικιλιών προσαρμοσμένες σε συνθήκες βιολογικής γεωργίας πρόκειται να συναντήσουν σημαντικά γραφειοκρατικά εμπόδια, ενώ η δύναμη του αγρο-βιομηχανικού τομέα, θα ενισχυθεί περαιτέρω. 
...

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

“ Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια…’’



Mε αφορμή τη συμπλήρωση σήμερα  ογδόντα χρόνων από το θάνατο - και 150 από τη γέννηση -του Κ. Π. Καβάφη, καθώς και τις κοινές εμπειρίες («για μας όλους, τους της Εσπερίας  ναυαγούς και ταξιδιώτες, η 'Ιθάκη'' του Κ.Π.Καβάφη έχει κι άλλους συμβολισμούς και ξυπνάει μέσα μας μνήμες και νύχτες ...μαγικές κι ονειρεμένες εκεί στην Ιθάκη στο Westend του Μονάχου»), πήρα το παρακάτω μήνυμα από τον παλιό φίλο Ηλία και το αναρτώ:


σαν σήμερα, λοιπόν, 29 Απριλίου 1863 (= 17 με το χρησιμοποιούμενο τότε ημερολόγιο) γεννήθηκε ο Κ. Π. Καβάφης και, εβδομήντα χρόνια αργότερα, πάλι σαν σήμερα, στις 29  Απριλίου  1933,άφησε την τελευταία του πνοή στη γενέτειρά του, την Αλεξάνδρεια. Πρωτοήρθε στην Αθήνα το 1901 χωρίς να γίνει αισθητή η παρουσία του. Δυο χρόνια αργότερα θα τον κάνει γνωστό στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό μέσα από τα ‘‘ Παναθήναια’’ ο Γρ. Ξενόπουλος. Είχαν περάσει περισσότερα από τριάντα χρόνια όταν ξανάρθε στο κλεινόν άστυ, το 1932, για να νοσηλευτεί, βαριά άρρωστος, στο νοσοκομείο  ‘‘ Ερυθρός Σταυρός’’. Είχε καρκίνο στο λαρύγγι. Ήταν πια φημισμένος και στην Αθήνα κυκλοφορούσε ο ‘‘ θρύλος’’ Καβάφη.   ‘‘Τρέξανε τότε’’ , γράφει ο Κ. Βάρναλης,  ‘‘να τον γνωρίσουν από κοντά οι συγγραφείς κ΄ οι λόγιοι της Αθήνας…’’  και συνεχίζει ο Βάρναλης ‘‘ …Όταν πήγα στο νοσοκομείο να τον ιδώ, θαύμασα το υπέροχο κεφάλι του με την φωτεινότατη πνευματική έκφραση. Κι όμως ο άνθρωπος βρισκότανε σε κακά χάλια. Του είχανε περάσει ένα λαστιχένιο σωλήνα στο λαρύγγι για  να ανασαίνει. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Είχε μπροστά του ένα καρνέ κ΄ έγραφε με το στυλογράφο ό,τι ήθελε να πει. Σε μένα έγραψε: ‘‘ μήπως σας πειράζει το ρεύμα;’’ (πόρτα και παράθυρο ήταν ανοιχτά ). Αυτό το καρνέ πολλοί πεθυμήσανε να το ζητήσουν ή να το κλέψουν. Δεν ξέρω ποιος στάθηκε τυχερός και το έχει σήμερα… ’’

Η πρωτοτυπία της ποίησης του Καβάφη δεν χαρακτηρίζεται για τα μορφικά ή τα τεχνικά της στοιχεία. Το  περιεχόμενό της  συνήθως ένα  ιστορικό επεισόδιο ή κάποιο προσωπικό βίωμα του ποιητή. ‘‘ … Κι αυτό το επεισόδιο   π ε ρ ι γ ρ α –
φ ετ α ι   ή   σ κ η ν ο θ ε τ ε ι τ α ι  χωρίς λυρικήν έξαρση, χωρίς πάθος, με χρονολογικήν ξηρότητα. Δε φαίνεται να βγαίνει από την καρδιά παρά από το μυαλό. Πώς λοιπόν μας  συγκινεί; Γιοατί η ποίηση αυτή φαίνεται μεν λυρική στο σχήμα, στο βάθος της όμως είναι δραματική. ΄Εχει κίνηση, ηθοποιία,, ζωντάνια, επιγραμματική λιτότητα., έχει πολλή σκέψη και πικρήν ειρωνεία και ‘‘περαίνει την δι΄ ελέου και φόβου την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν’’. Και το δράμα αυτών των ποιημάτων έχει ένα μεγάλο προσόν, την καθολικότητα…’’ ( Βάρναλης, στο : ΑΝΘΡΩΠΟΙ, 1980, σελ. 73 κ.κ.)

 Στη μνήμη του μεγάλου και πάντα επίκαιρου αυτού ποιητή  ας θυμηθούμε δυο ποιήματα, μικρό μόνο δείγμα, με κοινό τόπο την Αντιόχεια της Συρίας και τη ίδια …Συρία…


Παλαιόθεν Ελληνίς

Καυχιέται η Αντιόχεια για τα λαμπρά της κτίρια,
Και τους ωραίους της δρόμους, για την περί αυτήν
θαυμάσιαν εξοχήν και για το μέγα πλήθος
των έν αυτή κατοίκων. Καυχιέται που είν΄ η έδρα
ενδόξων βασιλέων, και για τους καλλιτέχνας
και τους σοφούς που έχει, και για τους βαθυπλούτους
και γνωστικούς εμπόρους. Μα πιο πολύ ασυγκρίτως
απ΄ όλα, η Αντιόχεια καυχιέται που είναι πόλις
παλαιόθεν ελληνίς. Του ΄Αργους συγγενής :
απ΄ την Ιώνη που ιδρύθη υπό Αργείων
αποίκων προς τιμήν της κόρης του Ινάχου.

Ας Φρόντιζαν


Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Αυτή η μοιραία πόλις Αντιόχεια
Όλα τα χρήματά μου έφαγε:
Αυτή η μοιραία με το δαπανηρό της βίο.

Αλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη,Πλάτωνα,
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,  τι κι αν πεις)
Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
Και έχω φιλίες με αρχιγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Αλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι,
Κάπως γνωρίζω( κ΄ είναι χρήσιμον) τα εκεί:
Του Κακεργέτη βλέψεις , και παληανθρωπιές και τα λοιπά.

΄Οθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
Ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
Την προσφιλή πατρίδα μου Συρίαν.

Σ΄ ό, τι δουλειά με βάλλουν θα πασχίσω
Να είμαι στη χώρα ωφέλιμος. Αυτή είν΄ η πρόθεσίς μου.
Αν πάλι μ΄ εμποδίσουνε με τα συςτήματά τους –
Τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
Αν μ΄ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ΄ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
Κι αν ο μωρός αυτός δεν μ΄ εκτιμήσει,
Θα πάγω στον αντίπαλό του τον Γρυπό
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
Πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ΄τους τρεις.
Κ΄ είν΄ η συνείδησίς μου ήσυχη
Για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ΄οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Αλλά, κατεστραμμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οπι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ΄ αυτόν.