Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΡΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ: Οι ελληνικές πόλεις νοσούν

Σαν να μη πέρασε μια μέρα και  επειδή έρχονται «κάλπικες»μέρες, είναι πάλι επίκαιρο:

Οι πολιτευόμενοι και διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται.

Κι όσο για τη μεγάλη μάζα των πολιτών, είτε δεν αντιλαμβάνονται τα όσα διαπράττουν οι κυβερνώντες, είτε τα αντιλαμβάνονται αλλά δεν αντιδρούν, βυθισμένοι όπως είναι στη  ραστώνη και την άνεση της καθημερινότητας.


Από τούτη την αρρώστια έχουν προσβληθεί παντού οι πάντες - απλώς, ο καθένας τρέφει την ψευδαίσθηση ότι η συμφορά δεν θα χτυπήσει τη δική του πόρτα, αλλά θα διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα εκμεταλλευόμενος τους κινδύνους των άλλων (...)

Κοινοτισμός-συνέχεια: Το νεοελληνικό κοινοτικό πνεύμα

Την κατάργηση των κοινοτήτων από τους Βαυαρούς είχε καταγγείλει ήδη από το 1879 ο Γ. Αγγελόπουλος καθηγητής διοικητικού δικαίου, σαν ένα γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα ένα συγκεντρωτικό σύστημα το οποίο «απεμάκρυνε την αρχαίαν ζωτικότητα και πρωτοβουλίαν του ελληνικού λαού»[1].

Αργότερα, και πρώτος που πρότεινε πολιτειακή οργάνωση με βάση την κοινότητα, ήταν ο Ίων Δραγούμης(1878-1920) μαζί με τον φίλο και συνεργάτη του Περικλή Γιαννόπουλο(1869-1910). Ο Δραγούμης ξεκινούσε από την πραγματικότητα κυρίως των κοινοτήτων του τουρκοκρατούμενου και απόδημου ελληνισμού, γι αυτό και πρότεινε απλά την αναγνώρισή τους από το νεοελληνικό κράτος και τη μη αποδόμησή τους από αυτό...

Στην Πρωτομαγιά με την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας) στη ΒΙΟΜΕ



Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας) στη ΒΙΟΜΕ θα πάρει μέρος στη συγκέντρωση και πορεία της Πρωτομαγιάς με δικό της μπλοκ, με κεντρικό σύνθημα “Μπορούμε χωρίς αφεντικά!”.
Όταν τα εργοστάσια κλείνουν το ένα μετά το άλλο, οι άνεργοι πλησιάζουν τα 2 εκατομμύρια και η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας καταδικάζεται σε φτώχεια και εξαθλίωση, το αίτημα να περάσουν τα εργοστάσια στους εργάτες είναι η αναγκαία απάντηση στην καταστροφή που βιώνουμε κάθε μέρα, η μοναδική απάντηση στην ανεργία.
Ο αγώνας των εργατών της ΒΙΟΜΕ είναι αγώνας για ολόκληρη την κοινωνία, για να ανοίξει ο δρόμος της εργατικής αυτοδιαχείρισης και της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης.
Όλοι/ες την Πέμπτη 1η Μάη στο Μουσείο 10:30

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας) στη ΒΙΟΜΕ

Νεοαναρχισμός, ελευθεριακός δημοτισμός και πολιτική δράση στις σύγχρονες πόλεις



Εκδήλωση για τον ελευθεριακό δημοτισμό με τον Dimitrio Roussopoulo στο Μικρόπολις, Βενιζέλου και Βασ.Ηρακλείου 18 Τετάρτη 30 Απριλίου 2014, 19.30
Ο Dimitrios Roussopoulos ειναι ελληνοκαναδός ακτιβιστής, συγγραφέας και εκδότης,
ενεργός σε ελευθεριακά , ειρηνιστικά και οικολογικά κινήματα από τη δεκαετία του 60.
Είναι ιδρυτής του ελευθεριακού εκδοτικού οίκου Black Rose Books
και συνεχιστής της σκέψης του Murray Bookchin.

Με την κατάρρευση του μαρξισμού - λενινισμού ως ιστορικού κινήματος, και με την απαξίωση των της σοσιαλδημοκρατίας και του φιλελευθερισμού, ανοίγουν νέοι ορίζοντες για μια απελευθερωτική πολιτική φιλοσοφία που προωθεί μια δημοκρατική κοινωνία χωρίς συγκεντρωτική πολιτική εξουσία, δηλαδή χωρίς κράτος.
Ωστόσο, αυτή είναι μία θεμελιώδης ερώτηση στις μέρες μας: “είναι δυνατή η κοινωνική επανάσταση σήμερα, όπως την είχαν οραματιστεί οι θεωρητικοί του 19ου αιώνα, στη σημερινή μορφή κοινωνίας;” Για να γίνει και πάλι o αναρχισμός ένας χείμαρρος κοινωνικού μετασχηματισμού, είναι απαραίτητο να δοθεί προτεραιότητα στον εποικοδομητικό αναρχισμό. Είναι απαραίτητο, κοιτάζοντας την ιστορία κατάματα, να αποκτήσουμε και πάλι μια γεωπολιτική αντίληψη της κοινωνικής αλλαγής. Αδράζοντας ενεργά την κάθε ευκαιρία, να είμαστε παρόντες στο δημόσιο χώρο και να συμμετέχουμε στη δημόσια συζήτηση, ανταποκρινόμενοι στις απτές προσδοκίες των ανθρώπων. Για να μετασχηματιστεί σε δύναμη θεμελιώδους αλλαγής, ο αναρχισμός πρέπει να εξελιχθεί θεωρητικά και πολιτικά, και να προχωρήσει πέρα από τις -πολύ σημαντικές κατά τα άλλα- παρούσες μορφές δράσης του, τις διαδηλώσεις, τις εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών, τις ομιλίες, κτλ. Ένας “εποικοδομητικός αναρχισμός” απαιτεί την άμεση εμπλοκή στην εφαρμοσμένη πολιτική και μια σύνδεση με τον ευρύτερο δημόσιο χώρο της γειτονιάς και της πόλης, αναγνωρίζοντας τους χώρους αυτούς ως στρατηγικά πολιτικά πεδία.

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα...



"Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους ...
την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε."

Ζοζέ Σαραμάγκου (José Saramago), Συγγραφέας, ποιητής (Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας)

"Δουλεμπορικά"

«Δουλεμπορικά» γραφεία ενοικίασης εργαζομένων στις επιχειρήσεις «Εκτυπώσεις ΙΡΙΣ»,  «Πρακτορείο Τύπου Άργος» και  «Πρακτορείο Τύπου Ευρώπη» καταγγέλλει η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ενώσεων στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ.

  Όπως αναφέρει «οι διοικήσεις αυτών των επιχειρήσεων (ιδιοκτησίας Μπόμπολα,Ψυχάρη,Αλαφούζου), χρησιμοποιούν εργάτες μέσω εργολάβων, με άθλιες συμβάσεις μίας ημέρας, χωρίς δικαιώματα και με το φόβο ότι αν αντιδράσουν για το οτιδήποτε να μην έχουν μεροκάματο την επόμενη φορά. Μέσω εργολάβων παρακάμπτονται τα συλλογικά δικαιώματα που προκύπτουν από τις ΣΣΕ και προσφέρονται φτηνά εργατικά και σε πολλές περιπτώσεις ανειδίκευτα χέρια»...

Η αγάπη είναι κυρίως η αγάπη του εαυτού μας

  Ο Βασίλης Αλεξάκης μιλάει για τη μοναξιά -αφετηρία κάθε δημιουργίας-, τη μνήμη και τη θάλασσα…

«Η μοναξιά είναι η αφετηρία κάθε δημιουργίας. Σε παρηγορεί, σου δίνει μια χαρά, εγώ ζω με τα πρόσωπα των βιβλίων μου, για αυτό θεωρώ το γράψιμο μια μοναξιά με παρέα».

Φτάνοντας στο διαμέρισμα του πολυβραβευμένου συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη λίγο πριν το τέλος της οδού Αναγνωστοπούλου, εισχωρείς σε ένα ξεχωριστό κόσμο, σε έναν υπόγειο παράδεισο. Βγαίνοντας από το ασανσέρ συναντάς ένα διάδρομο πολυκατοικίας γαλλικού προαστίου, ενώ όταν μπαίνεις στο σπίτι του, ξαφνικά μεταπηδάς σε ένα παράλληλο σύμπαν. Συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν έχουν συσκευή κινητού τηλεφώνου, ούτε καν e-mail και επικοινωνούν ακόμη με το παραδοσιακό τρόπο του σταθερού. Ένα τραπέζι πινγκ πονγκ σκεπασμένο από αραδιασμένα χειρόγραφα, ένας κήπος με πανέμορφες νεραντζιές, βιβλιοθήκες, παντού μολύβια και λευκές σελίδες, καρφιτσωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες και τοίχοι ποτισμένοι από ιστορίες και πρόσωπα. Στην συνέντευξη που ακολουθεί με τον σπουδαίο συγγραφέα, συζητήσαμε για την κρίση, τις σχέσεις, την μνήμη, την μοναξιά και την θάλασσα για την οποία όπως μου λέει χαρακτηριστικά «οι Έλληνες θα έπρεπε να την κοιτάζουν περισσότερο»...

Κοινωνική κατοικία: φιλανθρωπία ή δικαίωμα;

Δήμητρα Σιατίτσα

Πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας για τους άστεγους: το ανακοίνωσε πομπωδώς ο πρωθυπουργός, πριν από λίγες μέρες, εξαγγέλλοντας τη λειτουργία ενός υπνωτηρίου 80 ατόμων στο κέντρο της Αθήνας. Το σοβαρότερο ζήτημα –πέρα από τον εμπαιγμό, την ασημαντότητα και τον προεκλογικό χαρακτήρα των εξαγγελιών– είναι ότι οι επιλογές προδιαγράφουν την πορεία που θα ακολουθήσει η όποια κοινωνική πολιτική κατοικίας.

Καθώς διανύουμε μια περίοδο μετασχηματισμών και ρευστότητας, τα πρώτα βήματα, ιδιαίτερα σε ένα τόσο αδιαμόρφωτο πεδίο όπως η κοινωνική πολιτική κατοικίας και οι υπηρεσίες για αστέγους, είναι ιδιαίτερα σημαντικά, καθώς διαπλάθουν την αντίληψή μας και οριοθετούν τις κοινωνικές αξιώσεις για τον ρόλο του δημοσίου...
περισσότερα

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Κρανιά: ένα σημαντικό δένδρο για τη βιοκαλλιέργεια!

 
Bild
Οι καλλιεργητές κρανιάς στη χώρα σήμερα είναι σπάνιοι, γύρω στους 80 με 200 στρέμματα περίπου. Η ενασχόληση όμως με το φυλλοβόλο αυτό δέντρο απαιτεί ελάχιστη φροντίδα και η παραγωγή του εξασφαλισμένη λόγω της αύξησης της ζήτησης -σε καρπούς και μεταποιημένα προϊόντα- από τους καταναλωτές που αποβλέπουν σε μια υγιεινή διατροφή...
 

Δέκα κανόνες για να είσαι άνθρωπος

Bild
"Η ζωή αποτελείται από μία σειρά  μαθημάτων τα οποία πρέπει να τα ζήσουμε για να τα κατανοήσουμε." ~ (Helen Keller)

1. Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να σου αρέσει ή να το μισείς αλλά είναι δικό σου να το κρατήσεις για όλη την περίοδο της ζωής σου.

2. Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι γραμμένος σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης ανεπίσημο σχολείο που ονομάζεται “ζωή”.
...

"Όταν σε οδηγεί η ουτοπία, γίνεσαι ο εαυτός σου"

[...]Μπορεί, λοιπόν, μια συζήτηση για την ουτοπία να μοιάζει θεολογική, αλλά πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο «Μεσσίας είναι συλλογικός, είναι η ίδια η ανθρωπότητα[…] η καταπιεσμένη ανθρωπότητα»* και πως η ουτοπία, αυτός ο τόπος που τον πλησιάζεις και συνεχώς μοιάζει να απομακρύνεται, σου χαράζει την διαδρομή γιατί, όπως επισημαίνει ο Στέφανος Ροζάνης σε μια από τις ομιλίες του (που συγκαταλέγονται στο βιβλίο Ομοίωμα δημοκρατίας), όταν σε οδηγεί η ουτοπία, γίνεσαι ο εαυτός σου[…]
...

Η αντίφαση του δημοψηφίσματος για το νερό

 Το δημοψήφισμα ως εργαλείο του κινήματος.

Ας είμαστε ξεκάθαροι ότι ως Θεσσαλονικείς η συμμετοχή μας στο οργανωτικό κομμάτι της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος για την ιδιωτικοποίηση ή όχι της ΕΥΑΘ είναι σημαντική και τολμώ να πω ότι πρέπει να είναι και αυτονόητη. Η συμμετοχή των πολιτών είναι προϋπόθεση για την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος γιατί αν και αποτελεί απόφαση που πήρε ομόφωνα το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΔ ΚΜ ( -Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας- ) χωρίς την οργάνωση και συμμετοχή των «από τα κάτω», δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πετύχει.
....
περισσότερα

Προγραμματική Πολιτική Διακήρυξη της Αυτόνομης Δημοτικής Συσπείρωσης Πολιτών Ικαρίας

Σε ένα περιβάλλον γενικευμένης κρίσης ο «Καλλικράτης» αποτελεί μια συνολική απόπειρα αστικού εκσυγχρονισμού της διοικητικής δομής του κράτους, με παράλληλο στόχο την εξοικονόμηση πόρων . Η απόπειρα αυτή χαρακτηρίζεται από :

- συρρίκνωση της συμμετοχής των πολιτών στα αυτοδιοικητικά όργανα και στη λήψη των αποφάσεων

- περιορισμό στη δράση και την παρέμβαση των τοπικών κινημάτων

- ενίσχυση του συγκεντρωτισμού στη διοικητική δομή

- μεγαλύτερη κομματικοποίηση των εκλογών.
...
Περισσότερα

Σεμινάριο “Αφήγηση Ζωής”



28/4/14 – Πρόσκληση για το εισαγωγικό μάθημα του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής” με ελεύθερη είσοδο
Το σεμινάριο Αφήγηση Ζωής ξεκινά Νέο Κύκλο μαθημάτων στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια, τη Δευτέρα 28 Απριλίου 2014, στις 6:30μμ έως τις 8:00μμ, με το πρώτο εισαγωγικό μάθημα του νέου δίμηνου κύκλου που περιλαμβάνει προαιρετικά άλλα 8 τρίωρα μαθήματα. Η είσοδος είναι ελεύθερη (προτείνεται η προηγούμενη κράτηση θέσεων των ενδιαφερόμενων λόγω περιορισμένου αριθμού συμμετοχών). Δείτε επίσης: 28/4/14 – Ο καθηγητής φιλοσοφίας Στέφανος Ροζάνης στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια. Info: Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια, τηλέφωνο για κρατήσεις θέσεων: 2108673655, και e-mail: cpatouli@yahoo.gr (Δ/ση: Σπάρτης 14, Πλατεία Αμερικής).

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Από τη Δράμα στη Γαλλία: Διεθνές Καραβάνι Αλληλεγγύης για τους Σπόρους



Διεθνές Καραβάνι Αλληλεγγύης για τους Σπόρους θα ξεκινήσει στις 27 Απριλίου από το Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας, θα περάσει οδικώς από την Ιταλία και θα φτάσει στον προορισμό του, τη νότια Γαλλία (Le Masd’Azil), προκειμένου να συμμετάσχει στις Διεθνείς Ημέρες Σπόρων που διοργανώνει η οργάνωση Κοκοπελλί στις 1,2,3 και 4 Μαΐου 2014.
Το καραβάνι αναμένεται να φτάσει την Κυριακή, στη 1 το μεσημέρι, στο Πάρκο Καρατάσιου, στη Θεσσαλονίκη, όπου θα το υποδεχθεί η ομάδα Περιαστικών Καλλιεργειών. Μισή ώρα αργότερα, οι συμμετέχοντες στο Καραβάνι μαζί με τους “Πολύχρωμους Ποδηλάτες” θα ξεκινήσουν – με ποδηλατοδρομία- για την πλατεία Αριστοτέλους όπου θα γίνει η εκδήλωση για την υποδοχή του καραβανιού.
“Όλοι εμείς οι πολίτες της γης, αγρότες, μουσικοί, καλλιτέχνες, άνθρωποι από διαφορετικούς πολιτισμούς και θρησκείες, ενώνουμε τις δυνάμεις μας ενάντια στον παγκόσμιο έλεγχο της τροφής που γίνεται μέσα από τον έλεγχο του σπόρου” αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.
Το Καραβάνι διοργανώνεται από την Εναλλακτική Κοινότητα Πελίτι, το Παγκόσμιο Κίνημα για την Ελευθερία των Σπόρων, τo κίνημα Ναβντάνυα και το Κοκοπελλί.
Εξάλλου, στις 26 Απριλίου, το Πελίτι οργανώνει την 14η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Σπόρων και Ποικιλιών στη γη του, στο Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας.