Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Ρεκόρ για τα κέρδη των τραπεζών

Σε επίπεδα ρεκόρ ανήλθαν το 2013 τα κέρδη των 1.000 μεγαλύτερων τραπεζών παγκοσμίως. Σύμφωνα με τα στοιχεία τα κέρδη τους αυξήθηκαν κατά 23% από την προηγούμενη χρονιά και υπολογίζονται στα 920 δις ευρώ...

περισσότερα

Καπιταλιστική επίθεση εναντίον του ύπνου

Παπακριβόπουλος Βασίλης

  • |Θεωρούμε συνήθως ότι η ανάγκη μας για ύπνο αποτελεί είτε απώλεια χρόνου είτε μια ενοχλητική χαλάρωση της επαγρύπνησής μας. Για παράδειγμα, ο ύπνος χρησιμοποιείται ως παρομοίωση για να περιγράψει την απάθεια των λαών μπροστά στην καταπίεση που υφίστανται. Δεδομένου ότι ο καπιταλισμός έχει θέσει ως στόχο να μετατρέψει την ανθρώπινη ζωή σε μια διαδικασία αδιάκοπης παραγωγής και κατανάλωσης, μήπως θα έπρεπε να αναθεωρήσουμε αυτά τα στερεότυπα;
  • Ο ύπνος αποτελεί μια ανυποχώρητη διακοπή της κλοπής του χρόνου, την οποία διαπράττει εις βάρος μας ο καπιταλισμός - Η επίθεση που εξαπολύεται ενάντια στον ύπνο είναι αξεδιάλυτα συνδεδεμένη με τις λυσσώδεις μάχες που δίνονται σε άλλες σφαίρες της κοινωνικής ζωής και στοχεύουν στη διάλυση του πλαισίου της κοινωνικής προστασίας
Του Jonathan Crary*
...

Μερικές σκέψεις για τη μοντέρνα οικογένεια και το μέλλον της*

Picture
Μερικά βασικά ερωτήματα

Ακούγεται και γράφεται συχνά σήμερα ότι σύντομα επέρχεται στην εποχή μας ο θάνατος της οικογένειας. Υπάρχει τεράστιος αριθμός διαζυγίων (50% στον Δυτικό κόσμο, 27% στην Ελλάδα, ποσοστό συνεχώς ανερχόμενο), η μονογαμική σχέση δεν υπάρχει ούτε για τις περισσότερες γυναίκες, οι σύζυγοι δεν έχουν χρόνο για τη σχέση τους, ούτε για τα παιδιά τους....

Λιαντίνης: για τον Αναξίμανδρο, την Αδικία και Τίση*

Είκοσι τρεις λέξεις απόμειναν από τα γραπτά του Αναξίμανδρου. Λιγότερες από τις ώρες της μέρας. Δεν ξέρουμε αν ο χρόνος στάθηκε με δικαιοσύνη πάνω από το έργο αυτού του εξαιρετικού ανθρώπου. Εάν θά ‘πρεπε ή όχι περισσότερα λόγια του να περάσουν τον ποταμό της λήθης και να σωθούν.

Εκείνο που ξέρουμε είναι πως ο Αναξίμανδρος μίλησε για τη δικαιοσύνη του χρόνου μ’ ένα τρόπο που κανείς πριν απ’ αυτόν δεν υποψιάστηκε, και κανείς ύστερα από κείνον δεν μπόρεσε να ξεπεράσει.  Είναι κατά τούτο ο πρώτος νομοθέτης όχι μόνο σε πανανθρώπινη, αλλά και σε παγκόσμια βάση...

ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Από το : ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΕΥΡΑ: ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΚΟΥΡΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ

ΑΓΑΘΟ

Επί προσώπων αγαθός είναι ο καλός, ο ήπιος, ο ανδρείος, ο ηθικός. Επί πραγμάτων αγαθό είναι ό,τι είναι καλό, ωφέλιμο και χρήσιμο.

Γ ια τον Επίκουρο υπάρχουν δύο αγαθά, από τα οποία συντίθεται η υπέρτατη ευδαιμονία: το απαλλαγμένο από τον πόνο σώμα και η αδιατάραχτη ψυχή. Αυτά τα αγαθά, εάν είναι τέλεια δεν αυξάνουν - πώς είναι δυνατόν να αυξηθεί αυτό που είναι πλήρες; - Το σώμα δεν επηρεάζεται από τον πόνο - Τι θα μπορούσε να προστεθεί στην απουσία πόνου; Η ψυχή είναι σταθερή και ήρεμη: τι θα μπορούσε να προστεθεί σ’ αυτή την ηρεμία;...
περισσότερα

Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

Ποιητής… εκ του προχείρου

Του Φάνη Λυσιφάνη

Θρίαμβος! Εις το Μουντιάλ μπήκαμε στους δεκάξι

και του γαϊδάρου η ουρά φοβάμαι μήπως στάξει.

Πιο γαλανός ο ουρανός, πιο φωτεινές οι αχτίδες

αναπτερώθηκαν ξανά του έθνους οι ελπίδες!

Να σκίσουμε την Κυριακή θέλω την Κόστα Ρίκα

για να πειστώ πως της ζωής το νόημα το βρήκα!

Το να κορνάρω μου αρκεί και να φωνάζω ζήτω

για όλα τ’ άλλα, βρε παιδιά, γαία πυρί μιχθήτω!

Τι κι αν με τ’ αναδρομικά δικαστικών κι ενστόλων

νέο παλούκι θα χωθεί εις τον δικόν μας κώλον

κι αν σκάσει το πλεόνασμα σαν όμορφο μπαλόνι

που τρύπησε και τίποτα δεν το ξαναφουσκώνει.

Τι κι αν χαθούν εξάμηνα εις το Πολυτεχνείο

εμένα ο νους μου κι η ψυχή πετάνε προς το Ρίο…

Χέστηκα για προγράμματα και σχέδια μεγάλα

δικαίωση πια καρτερώ μονάχα απ’ την μπάλα.

Εντεκα παίκτες λεβεντιά κι από κοντά ο Σάντος

το νέο δωδεκάθεο! Ο,τι κι αν λέω πάντως

την Κυριακή θα καρφωθώ κι εγώ στην πολυθρόνα

βρέξει-χιονίσει: προς Θεού, δεν χάνω τον αγώνα!

Τον περιμένω πώς και τι για να πανηγυρίσω

κι ας ξέρω πως απ’ τ’ όνειρο και πάλι θα ξυπνήσω.

Ετσι που με κατάντησες της γκρίνιας μαύρο φίδι

ξέχασα πώς είν’ να νικάς έστω και στο παιχνίδι…
http://www.efsyn.gr/?p=211369

Μέχρι και ο Συνήγορος...του Πολίτη, αντιδρά στο νομοσχέδιο για τον Αιγιαλό!

Η συνήγορος του Πολίτη Καλλιόπη Σπανού, στην πολυσέλιδη επιστολή της προς τον νέο υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη, επικαλείται την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), σύμφωνα με την οποία οι ακτές, η χερσαία και παράκτια ζώνη με την πανίδα και τη χλωρίδα τους «συνιστούν ευπαθή οικοσυστήματα». Επισημαίνει ότι στο προωθούμενο θεσμικό πλαίσιο «δεν φαίνεται να υπάρχει πρόθεση για την ολοκληρωμένη προσέγγιση στη διαχείριση του παράκτιου χώρου», κατά παράβαση της σύστασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του ειδικού προγράμματος του ΟΗΕ για τη Μεσόγειο, της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομοθεσίας για την προστασία των υγρότοπων.
...

Όλη η εξουσία στις εταιρείες

Του Περικλή Κοροβέση

Ας υποθέσουμε πως στις επόμενες εκλογές βγει μια κυβέρνηση της Αριστεράς. Και όλοι φυσικά θα περιμένουμε οι μισθοί και οι συντάξεις να ξαναγυρίσουν στα ίδια επίπεδα που ήταν πριν από τα μνημόνια. Δηλαδή ένα ελάχιστο συντηρητικό και ανθρώπινο μέτρο που δεν έχει σχέση με καμιά επανάσταση. Αν γίνει αυτό, τότε η χώρα μας μπορεί να καταδικαστεί να πληρώσει ένα τεράστιο ποσό σε κάποιες εταιρείες που επένδυσαν στην Ελλάδα και είδαν να μειώνονται τα κέρδη τους. Επιστημονική φαντασία; Στείρος αντικαπιταλισμός; Εχθρότητα προς την ανάπτυξη της χώρας μας; Και τελικά τι σημαίνει η προσέλκυση ξένων επενδυτικών κεφαλαίων που θα μας οδηγήσουν στην ανάπτυξη και την ευημερία;...
περισσότερα

Από τα καφενεία στις καφετέριες

Picture Λατρεύω τα καφενεία και τα μπαρ που έχουν ιστορία, χαρακτήρα. Απεχθάνομαι τις καφετέριες και τα κλαμπ, τους ανώνυμους χώρους συνάθροισης μάζας.

Τα πρώτα προσελκύουν πρόσωπα και παρέες, καλλιεργούν έναν ορισμένο συγχρωτισμό, προάγουν την επικοινωνία μεταξύ τραπεζιών και διαφορισμένων κύκλων, διαμορφώνουν ένα ήθος συνύπαρξης και τριβής. Φέρουν επίσης μια διακριτή αισθητική, ένα ύφος, έναν αέρα, που δεν περιορίζεται στο γούστο του διακοσμητή και στα έπιπλα, αλλά πηγαίνει πιο μακριά και πιο βαθιά, στη σταθερή ποιότητα των προσφερομένων και στο σέρβις, διακριτικό και οικείο ταυτοχρόνως...
περισσότερα

Ρίο ντε Τζανέιρο: Μια ιστορία κατάληψης και έξωσης πριν το Μουντιάλ

Picture Το Κίνημα Άστεγων Εργατών είχε καταλάβει ένα κτίριο στο Ρίο για να στεγάσει χιλιάδες αστέγους. Όμως καθώς πληρσίαζε η έναρξη του Μουντιάλ όσοι βρήκαν στέγη στο κτίριο έπρεπε να το εκκενώσουν – κάτι που έγινε βίαια.

Έχουν περάσει πέντε χρόνια από την στιγμή που η Βραζιλία πανηγύριζε την επιλογή της από την FIFA να οργανώσει το Μουντιάλ του 2014. Η ανακοίνωση της επιλογής έγινε φαντασμαγορικά στην παραλία Copacabana με χιλιάδες ανθρώπους να χοροπηδούν, να χορεύουν και να γιορτάζουν όλο το βράδυ. Η FIFA είχε θεωρήσει ότι η επιλογή της Βραζιλίας ήταν στην σωστή κατεύθυνση στην προσπάθεια διεύρυνσης των χωρών που φιλοξενούν τον θεσμό. Η Βραζιλία εξάλλου είναι μια χώρα που οι οπαδοί της σταματούν τα πάντα για να δουν την ομάδα τους να παίζει ποδόσφαιρο. Κανείς, λοιπόν, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τέσσερα χρόνια μετά θα είχαν γίνει όλες αυτές οι διαδηλώσεις κατά του Μουντιάλ με χιλιάδες να φωνάζουν «Não Vai ter Copa!» (Δεν θα υπάρξει Παγκόσμιο Κύπελλο).
Η συνέχεια

Πιο "ευτυχισμένη"* χώρα στον κόσμο η Κόστα Ρίκα

Με την εθνική ομάδα της πιο ευτυχισμένης χώρας στον κόσμο θα αναμετρηθεί η ομάδα της Ελλάδας στο Μουντιάλ. Σύμφωνα με μια ανεξάρτητη ερευνητική ομάδα στη Βρετανία, που στοχεύει στην οικοδόμηση μιας νέας οικονομίας, με επίκεντρο τον άνθρωπο και το περιβάλλον, η Κόστα Ρίκα είναι το πιο ευτυχισμένο μέρος του πλανήτη. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα καταλαμβάνει την 84η θέση.

Η ευτυχία είναι κεντρικό σημείο ολοένα και περισσότερων ερευνών. Ενώ οι οικονομολόγοι μετρούν την ευημερία ενός έθνους σε σχέση το ΑΕΠ, υπάρχει ένα αυξανόμενο κίνημα που χρησιμοποιεί ένα διαφορετικό μέτρο, την «Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία».

Προσπαθώντας να ξεφύγει από τη σύνδεση ΑΕΠ-ευτυχίας, η έρευνα αυτή παίρνει ως μέτρο εθνικής ευημερίας το Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, η οποία συγχωνεύει τρεις παράγοντες: τη διάρκεια ζωής, το μορφωτικό επίπεδο, και προσαρμοσμένο πραγματικό εισόδημα. Η έκθεση καλύπτει το 99% του πληθυσμού.

Η συνέχεια

* Τα εισαγωγικά τα βάζουμε εμείς, γιατί η έννοια της ευτυχίας δεν είναι αυστηρά καθορισμένη στη γλώσσα μας και ο καθένας την εννοεί διαφορετικά. Η ποσοτικοποίηση της έννοιας από τις διάφορες έρευνες είναι μια προσπάθεια, καλύτερη βέβαια από την ποσοτικοποίηση της "ευημερίας" από τους οικονομολόγους που τη συνδέουν μόνο με το ΑΕΠ, αλλά δεν παύει να είναι μια προσπάθεια μέτρησης μιας κατεξοχήν ποιοτικής έννοιας. Από τη μεριά μας, σε αυτή την ιστοσελίδα, προτείνουμε καλύτερα την έννοια της "ευζωίας"-επιδιώκουμε μια "καλή" ζωή στο σύνολό της και όχι το πως θα περάσουμε καλά τη μέρα μας(ευημερία) ή την παντοτινή ευτυχία( ευτυχισμένες στιγμές υπάρχουν στη ζωή του καθένα μας, όπως και να τη διάγουμε ποιοτικά)

Η ακροδεξιά στην Ελλάδα δεν έπεσε από τον ουρανό

Άννα Φραγκουδάκη

[...] Στην Ελλάδα πράγματι η ακροδεξιά είναι τελείως περιθωριακή και ασήμαντη έως το 2007 που μπαίνει το ΛαΟΣ στη Βουλή. Ωστόσο δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι πολλά τα δεδομένα που στηρίζουν τη συστηματική από τη δεκαετία του 1990 καλλιέργεια ανοχής απέναντι στους εκπροσώπους και στο λόγο της ακροδεξιάς από τα ΜΜΕ και ιδίως την τηλεόραση, τη γενικότερη ανεπαρκή ιδεολογική αντίσταση της κοινωνίας και την απουσία κριτικής και γενικότερα ιδεολογικής αντιπαράθεσης με τον ακροδεξιό λόγο από τους εκπροσώπους των κομμάτων εξουσίας και μάλιστα του ΠαΣοΚ ως σοσιαλιστικού κόμματος [...]
Η συνέχεια

Οικονομική ανάπτυξη και Συγκριτικά Πλεονεκτήματα

Γιώργος Χατζηκωνσταντίνου

[...] η θεοποίηση του χρήματος και η γιγάντωση της οικονομικής εξουσίας, μέσω των συγκεντρώσεων, των συγχωνεύσεων, των εξαγορών και της καρτελοποίησης των μεγάλων επιχειρήσεων, με παράλληλη ενίσχυση της πρακτικής της πολιτικής του «Μεγάλου Αδελφού», της αλλοτρίωσης της ανθρώπινης προσωπικότητας, της φαλκίδευσης της Δημοκρατίας, της κατάργησης του κράτους κοινωνικής πρόνοιας, της υποβάθμισης της δημόσιας υγείας και της υποβάθμισης του μακροχρόνιου ανθρώπινου ονείρου, δεν αποτελούν ανάπτυξη, ούτε ανάταση, ούτε ευδαιμονία. [...]

Η συνέχεια

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Κάνναβη: Φαρμάκι ή θαυματουργό φάρμακο;

Picture
Λίγα φυτά έχουν τόσο υμνηθεί αλλά και παρεξηγηθεί όπως η κάνναβη. Ακόμα λιγότερα έχουν το εύρος των θεραπευτικών, ανακουφιστικών, ευφορικών αλλά και χρηστικών ιδιοτήτων του φυτού, όπως αποδεικνύει πληθώρα επιστημονικών μελετών παγκοσμίως. Και αν το ζήτημα του κατά πόσο είναι ή όχι επιβλαβής η παρατεταμένη χρήση του τουλάχιστον για κάποιες κατηγορίες ανθρώπων παραμένει αντικείμενο διαφωνίας (ας σημειωθεί ξανά εδώ πως ούτε ένας θάνατος δεν έχει καταγραφεί στον πλανήτη από overdose «χόρτου»), οι ευεργετικές ιδιότητες της κάνναβης για ένα πλήθος ασθενειών ή των συμπτωμάτων τους δεν αμφισβητούνται πλέον από κανέναν σοβαρό επιστήμονα, αντίθετα κυκλοφορούν ήδη εγκεκριμένα φαρμακευτικά σκευάσματα με βάση τις δραστικές της ουσίες. Καθώς ο μακροχρόνιος, βάρβαρος, πολυέξοδος και καταφανώς αδιέξοδος με τη μορφή που διεξάγεται «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» δείχνει πια να στομώνει, θα βρει άραγε το πάλαι ποτέ «χορτάρι του διαβόλου» στο δρόμο της δικαίωσης;
...

Ο πολιτισμός των ομοιωμάτων(δικαιωμάτων)

    Το 2001 στη Γερμανία, όπως αναφέρει ο καθηγητής Μ. Σαντέλ, ο Α. Μέιβες, ένας σαραντάχρονος τεχνικός υπολογιστών, σκοτώνει, τεμαχίζει, μαγειρεύει και τρώει ένα σαραντατριάχρονο προγραμματιστή, τον Γ. Μπράντες, ο οποίος οικειοθελώς    προσφέρθηκε γι’ αυτό το γεύμα, απαντώντας σε αγγελία που ο Μέιβες είχε ανεβάσει στο διαδίκτυο. Η υπερασπιστική γραμμή του Μέιβες στο δικαστήριο ήταν ότι στις δυτικές δημοκρατίες τα ατομικά δικαιώματα είναι ιερά, ο κάθε ενήλικας έχει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός του, ο ίδιος ο Μπράντες προσφέρθηκε να φαγωθεί και αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Το δικαστήριο καταδίκασε πρωτόδικα τον  Μέιβες σε οκτώμισι  χρόνια, αλλά οι δικαστές θεωρώντας επιεική την ποινή του άσκησαν έφεση και τον καταδίκασαν σε ισόβια. Έκριναν με βάση την ηθική, το αναπαλλοτρίωτο της ανθρώπινης φύσης  και όχι με γνώμονα τα σαθρά θεμέλια  της ρητορικής περί ελευθερίας της επιλογής και των ατομικών δικαιωμάτων...

Κατανοώντας τη "μαγική σκέψη"

Τι είναι η “μαγική σκέψη”; Πώς μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή σου ζωή, τις σχέσεις σου, τις επιλογές σου; Με τέτοια ερωτήματα θα ασχοληθώ σε αυτό το άρθρο έχοντας ως σκοπό την ενημέρωση όσων τους ενδιαφέρει το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο φαίνεται να είναι τόσο διαδεδομένο, ώστε να προκαλεί σύγχυση στη σκέψη και την αντίληψη πολλών ανθρώπων στις μέρες μας...

Τζίτζικα έπαινος



Με κούφαναν τα τζιτζίκια φέτος. Για πρώτη φορά έστησα αυτί και τα αφουγκράστηκα. Στιγμές, στιγμές έμοιαζαν να τσιρίζουν όλο και πιο δυνατά. Άλλες στιγμές λες και κουράζονταν κι έπαιρναν να ξαποσταίνουν. Ακούγονταν τότε μερικά μόνο με κουρασμένες φωνές αλλά σε λίγο η χορωδία ξανάρχιζε.
Τραγουδήστε και χαρείτε, σκέφτηκα. Αυτό μόνο ξέρετε να κάνετε. Κάθε καλοκαίρι μας παίρνετε τ’ αυτιά αλλά το χειμώνα, θα τρέχετε να ζητάτε κανένα σπόρο από τα μυρμήγκια, που συνεχίζουν να εργάζονται υπομονετικά κι αθόρυβα όλο το καλοκαίρι...

Πορεία στο σούρουπο



Η Ευρώπη σκοτεινιάζει ξανά. Διανύουμε το σούρουπο αυτή την ώρα. Φασίστες, ναζί, εθνικιστές πάσης φυλής πάνε στην ευρωβουλή για να υπηρετήσουν μία δήθεν ένωση ευρωπαϊκών εθνών και συνεργασία διαφορετικών μεταξύ τους ανθρώπων … Όσο το καταναλωτικό σύστημα θα πνέει τα λοίσθια λόγω αδυναμίας πλέον του οικοσυστήματος να το υποστηρίζει, τόσο θα αυξάνεται ο εθνικισμός και τόσο θα καλπάζει ο κανιβαλισμός μεταξύ των ανθρώπων...

Ο σπόρος ο καλός και το εύφορο χώμα



του Άρη Δαβαράκη
Πολλή ζέστη αδέρφια. Θές να βρεις τρόπο να το σκάσεις από την Αθήνα και από τα τόσα της προβλήματα και να μεταφερθείς εκεί που οι «καταναλωτές» γίνονται άνθρωποι (για να θυμηθούμε τον Γιάννη Μακριδάκη που ζει στη Χίο, ξυπνάει με την ανατολή του ηλίου και ασχολείται με το μποστάνι του και τους πολύτιμους σπόρους του – τους κληρονομημένους από μια πολύ αθώα και διατροφικά υγιέστατη εποχή). Διάβασα το τελευταίο του βιβλίο «Του Θεού το μάτι» και μετά το ξαναδιάβασα. Με ηρεμεί ο τρόπος που γράφει (γιατί είναι πραγματικός λογοτέχνης) αλλά και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τη ζωή γύρω του και μέσα του. Δείχνει για τη ζωή και για ότι την «συνθέτει», για κάθε ζωντανό πλάσμα,  έναν σεβασμό πολύ σπάνιο στην εποχή μας και έχει καταλάβει, νωρίτερα από τους πολλούς,  ότι αυτή η ζωή που κάνουμε εμείς εδώ στις πόλεις και τα περίχωρά τους δεν είναι ζωή –είναι, στην ουσία, παραίτηση...

Οι «ακριβές» καθαρίστριες και οι «φτηνοί» εργολάβοι



Του Κώστα Ζαφειρόπουλου

 «Τελικά είναι πολύ σπουδαίο πράγμα να καθαρίζεις τον κόσμο»
Κωνσταντίνα Κούνεβα, Δεκέμβρης 2008, «Ευαγγελισμός»
Το ψυχιατρικό νοσοκομείο του Χαϊδαρίου αποτελεί ενδεικτική περίπτωση του τι σημαίνει εκχώρηση δραστηριοτήτων στον ιδιωτικό τομέα: εργασία χωρίς σύμβαση, εκβιασμοί προς τους εργαζόμενους να υπογράφουν ότι λαμβάνουν περισσότερα χρήματα από τις πραγματικές αμοιβές τους, εκφοβισμός όσων αντιδρούν, παρένθετες εταιρείες και διαγωνισμοί.
Το ύστατο επιχείρημα απαξίωσης του δυναμικού αγώνα των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, οι οποίες παλεύουν για έναν μισθό 763,55 ευρώ μεικτά κατά μέσο όρο, ήταν οι υποτιθέμενες υψηλές αμοιβές τους! Ποιο είναι το μέλλον που οραματίζονται όσοι υποστηρίζουν την παραπάνω θέση; Καταδυόμαστε στην εργασιακή άβυσσο των ιδιωτικοποιημένων δημόσιων υπηρεσιών καθαριότητας…